சுயமழிப்பு

பகலைப் பகலாய் இருக்க விடாது …கரு
முகில்கள்;
பகலின் முகத்தை அவைமறைக்கும்!
இரவை இரவாய் இருக்க விடாது…ராவில்
எரியும் விளக்குகள்;
இரவியல்பெழில் சிதைக்கும்!
கடலைக் கடலாய் இருக்க விடாது…காற்று;
கடலில் அலைகிளப்பிக்
கலக்கி அடித்துவிடும்!
வளியை வளியாய் இருக்க விடாது…புகை
அளவற்ற தூசு; அதன்
ஆண்மையை மறுதலிக்கும்!
இவை…இடரை வேறு
எதனாலோ பெறும் எனினும்
இவைபோல அல்ல எம்நிலமை
என்றுமே
நரரை நரராய் இருக்க விடார் …வேறு
நரர்கள்…எப்படித்தான்
மனிதகுலம் ஈடேறும்?

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 4This post:
  • 106640Total reads:
  • 78395Total visitors:
  • 0Visitors currently online:
?>