Archive for the ‘கவிதைகள்’ Category

மாறாதது

மாற்றமென்ற ஒன்றுமட்டும் மாறிடாது பூமியில்
மாறிக்கொண் டிருத்தல்தானே கூர்ப்பின் வேர் இயற்கையில்
தோற்றம் மாறும் சொல் செயல் தொடர்ந்து மாறும் வேளையில்
தொன்மையும் தனித்துவமும் சிதையுமே எம் சூழலில்.

பழமையும் கழிந்து சென்று புதுமை பூத்து வந்திடும்.
பருவம் மாற புதிய புதிய பதில்கள் தேடும் கேள்வியும்.
முழுதும் மாறி முகமும் மாறி முடியுமோ தனித்துவம்?
மூல வேர் அழிந்திடாது புதிய பூக்கள் பூக்கணும்!

உடலில் கால நிலைமைக்கேற்ப சில குணங்கள் மாறலாம்…
உறுதி ஆற்றல் அறிவு துணிவு புறத்திற்கேற்ப கூடலாம்…
அடிப்படை உயிர் இயக்கம் அனைத்தும் மாறலாகுமா?
அகத்தின் ஆசை ஏக்கம் காதல் உணர்வு வாழும்…
சாகுமா?

காலத்திற்கு ஏற்ற கோலம் மாறுவது நியாயமே
கனவு நனவு நிலைமைக்கேற்ப மாறி விடக் கூடுமே
பாலை கூட சோலையாகும் பணமும் வந்து போகுமே
பண்பு பாசம் மாறிடாது…காணும் மாற்றம் வேணுமே!

இப்படியே நீழுமா இரவு?

காரிருள் சூழ்ந்து கறுத்துக் கிடக்கிரவு!
ஆழ்ந்த அமைதியுள்ளும்
அசைந்தூரும் அச்சம் ஐயம்.
வீசுகிற காற்றினிலும் விளக்க ஏலா ஓர்பதற்றம்.
காரிருளுள் வேட்டையாட,
சாமத்தில் இரைகளினைத்
தேட, .பகலிலெங்கோ ஒளித்து… வரும்
நச்சுயிர்கள்
நடமாட சருகுகள் நசிந்துதிரும்!
இவ் இரவால்
கிடைக்கும் மறைப்புள்
கிடக்கும் கறையான் புற்றுள்
பாம்புகள் இடந்தேட,
வெளவால்கள் நம் முற்ற
மாம்பிஞ்சை அரித்தகல,
மரநாய்கள் நம்வளர்ப்புக்
கோழிகளைக் கொண்டேக கொல்லைக்குள்
குறிபார்க்க,
விழிதிறந்திவ் இரவு இரகசியமாய்
நடப்பவற்றை
புலனாய்ந்து வேவுபார்க்கும்!
புதிர்களை அவிழ்க்க ஏலா
நிலவு மிக அஞ்சி…
முகில் நிழலில் ஓளிந்து கொள்ளும்!
என்றாலும் கரிய
இரவில் நடப்பவற்றை
விண்மீன்கள் சாட்சிகளாய்
விழி விரியப் பார்த்திருக்கும்!
இப்படியே நீண்டிடுமா இவ்இரிவு?
துர்க்கனவை
எப்போதும் தந்திடுமா இரவு?
இல்லை….கிழக்கின்
காம்பினிலே மொட்டவிழும் கதிர்ப்பூக்கள்!
அவை விளித்துச்
சோம்பல் முறித்தெழுந்து
துயரிரவை எரித்தெரித்துச்
சாம்பலாக்கும்!
அதன் இதழ்கள் தரையில் ஒளிபூசும்!
இரவில்மட்டும் வாலாட்டும்
இரத்தக் கட்டேறிகளை,
பேய் பிசாசை, நச்சுயிரை,
பேரொளியைக் கண்டஞ்சி
ஓடி ஒளியவைத்து…ஒளிபாய்ச்சித்
திசை திக்கை
ஊருலகம் காண உதவும்
இது நடக்கும்!

மரணப் புதிர்

எங்கிருந்தோ வந்தான்.
எவர் விழிக்கும் தெரியான்.
எங்கு எதால் எப்போ எமைச்சேர்வான்
எனச்சொல்லான்.
ஏழை பணக்காரன்,
தாழ்ந்தோன் உயர்ந்த மகன், Read the rest of this entry »

எழுத்தில் வாழ்தல்!

இலைகளாம் எழுத்தாணி பிடித்துக்
கவிதைகளை
வெளிவானில் எழுதி
விரையும் நிதம் காற்று!
இந்தக் கவிதைகள் முகில்களா?
இல்லை ஏதோ Read the rest of this entry »

காற்றினது காலம்

காற்றெழுந்து நன்றாக க் கைகொட்டி
எங்களது
வீடுகட்கு மேலாய்
விரைந்து நடக்கையிலே
நேற்றுவரைக் காய்ந்து வெடித்த நிலம் இந்தக்
காற்றிடம் மருந்துகட்டும்! Read the rest of this entry »

கடவுள் தான் நீங்கள்!

கடவுள் தான் நீங்கள்.
கலிகாலம் கண்கண்ட
கடவுள் தான் நீங்கள்.
காரணங்கள் உண்டு…
நீவிர்
வரமும் தருகின்றீர் சாபமும் இடுகின்றீர். Read the rest of this entry »

விதியல்ல இவர் வாழ்வு!

நம்முன்னோர் செய்பாவம் நாங்கள் சுமப்பதுபோல்…
நம்பாவம் தன்னை நம்சேய்கள் சுமப்பதுபோல்…
நம்சேய்கள் பாவத்தை
அவர் சேய்கள் சுமப்பதுபோல்…
யார்யாரோ செய்தபழி
யாரோ பொறுப்பதுபோல்… Read the rest of this entry »

ஊழி?

கருகிக் கிடக்கிறது காடு.
கழிவுபல
கரையத் துடிக்கிறது காற்று.
ஈரமற்று
எரிந்து தரிசாச்சு எழில்வயல்கள்.
நஞ்சூறி Read the rest of this entry »

பேதம்

எத்தனையோ பேதம்
எத்தனையோ பிரிவுகளால்
நித்தம் அடிபட்டு நிலைகுலையும் எம்குலத்தில்
ஊசியாலும் வந்திடுமோ
அடுத்த உயர்வு தாழ்வு?
ஊசியிட்டோர் ஓர் பிரிவு, Read the rest of this entry »

என்று வென்று வாழுவோம்?

கோடி செல்வ முத்தினில் குளித்தெழுந்த துன்பெயர்.
கூடி நட்பு உறவு சூழ கொஞ்சி நின்றதுன் புகழ்.
வாடிடாத தோட்டமாய்ச் செழித்ததுன் நனவுகள்.
வந்த நோயில் வெந்து நீயும் போனதேனோ தனிமையில்? Read the rest of this entry »

இயற்கையின் கண்ணீர்

கப்பல்களின் சுக்கான்கள்
ஏர்களென உழ…கடலில்
உப்பும் பலகோடி உயிர்களும் நிதம் விளையும்!
கடலின் படைகள் அலைகள் காண்;
அவை நிரையாய்
அடுத்தடுத்துத் தாவி Read the rest of this entry »

மீண்டென்றெம் வாழ்வு வாய்க்கும்?

காலங்கள் மாறிடும் கோலங்கள் மாறிடும்
கனவுகள் மாறி உதிரும்
கண்களின் காட்சியும் கவிதையின் கோணமும்
கருத்ததும் மாறி அதிரும்
ஞாலத்தின் வாழ்வியல் மாறிடும் …நீதியும்
ஞாயமும் மாறி மறுகும் Read the rest of this entry »

என்றுதான் மாறும் எம் விதி?

ஒருகோடி துன்பங்கள் தருகின்ற காலத்திற்-
குண்மையாய் இரக்க மிலையா?
உயிரதும் இதயத்தில் உருக்கமும் கருணையும்
உளத்தில் ஈரமுமில்லையா?
தருகின்ற துன்பங்கள் தம்மையோர் இடைவெளி
தனில் தரும் குணமுமிலையா? Read the rest of this entry »

என்ன செய்யப் போகிறோம்?

காலகாலமாக நம்மைக் காத்திருந்த தெய்வமும்
கையை விட்டகன்றதெங்கு? மாய்கிறோமே நித்தமும்.
ஆலகாலம் உண்டு அன்று அன்பர்உயிர் மீட்டதும்
அற்புதம் புரிந்ததும் மறந்ததேன்…அதன் மனம்? Read the rest of this entry »

எப்படித்தான் கிளைக்கும்?

மரணத்தின் தூதுவர்கள் வருகின்றார் மிக அருகில்!
எருமைகளில் அல்ல
எவரின் கண்ணும் காணாக்
கிருமிகளில் ஏறிக் கிளைக்கின்றார்
திசை திக்கில்!
எமனெறியும் பாசக் கயிறு Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 108049Total reads:
  • 79478Total visitors:
  • 0Visitors currently online:
?>