Author Archives: Webadmin

‘எண்பதாம்’ ஆண்டில்; எனக்கு ‘வயதுகள்- ஏழு’ ஆன பொழுதில்; மிருதங்கம் கண்டு கேட்டதன் இலயத்தை இரசித்துக் கற்க ஏங்கினேன்! ‘நல்லை ஆதீனத்தில்’, ‘அண்ணா மலை இசைத்தமிழ் மன்றத்தில்’, அன்றென் விரலை மடக்கித் “தா..தீ” முதற் கொண்டு ஒவ்வொன்றாய்ப் பழக்கிய கோமகர், குரு, ‘சிதம்பர நாதரைப்’ போற்றுவேன்! அந்தச் சின்ன வயதில் என் ஆர்வத்தை அறிந்து நாத … Continue reading →

ஈரம் இருக்கட்டும் இதயத்தில். வற்றாத ஈரம் இருக்கட்டும் எண்ணத்தில். காயாத ஈரம் இருக்கட்டும் எழுத்தில், உன் இசை, பேச்சில். வீரம் இருந்தாலும், விவேகம் மிளிர்ந்தாலும், காரம் மிகுந்தாலும், காலம் காலமாய்த் தமிழர் மானுடம் பேசியதால்… மனிதம் வளர்த்ததனால்… காதல் ,இரக்கம் ,கருணை ,அருள் ,அன்பு, ‘அக வாழ்வினது சாரம்’ என்று வகுத்ததனால்… வீழ்ந்த எதிரிக்கும் ‘ … Continue reading →

யாவர் உனக்குத் தீமை விளைப்பினும், யாவர் உன்மேல் அவதூ றுரைப்பினும், யாரெவர் உனைக் காயப் படுத்தினும், யாரெவர் உனைக் களங்கப் படுத்தினும், நீ அதற்குப் பழிவாங்க வேண்டிய தில்லை; காத்து இரு…நினை வீம்புக்கு

நல்லூர் கொடியேறி விட்டால் அதன் நாற்திசையும் பல்வேறு கொண்டாட்டம். பக்தித் திருவிழாக்கள். அவற்றின் விசேசம், அவற்றின் தனித்துவம்,

காலனாக வந்து மண்ணில் வாழுகின்ற வைரவர். காவல் நின்று ஊரை வாழ்த்தும் ‘மண்டையோட்டு மாலையர்’. சூலம் வீசி தீ நுதல்களாலே தீமை தீய்ப்பவர். தொல்லை செய்யும் மாய மந்திரம் துரத்திச் சாய்ப்பவர்.

இந்த எழிலினை எங்குமே காண ஏலா- திந்த அழகைவே றெவருமே காட்ட ஏலாது. இந்த வைபோகம் வேறெங்கும் கிடையாது. இந்த ஆனந்தம் எல்லோர்க்கும் எட்டாது. இந்தப் பெரும்பேறு ஏற்கார்க்குக் கிட்டாது.

அழகும் அறிவும் அறமும் மறமும் அருளும் நிறையும் அலங்காரா. அவுணர் அழிய அமரர் நிமிர அதிகம் உதவும் பெருமானே. விழியில் கருணை வழிய, இதழில் மிருது வசனம் பொழிவோனே.

சனசமுத்திரத் திடையில் தவழ்ந்துவந்தான் தேரேறி கனவான் என நல்லை ஆறுகமுகக் கந்தன். இந்த சன சமுத்திரத்தில், இந்த மக்கள் வெள்ளத்தில், சிந்தை இழந்து சிலிர்த்தபடி

எங்கள் குறை கண்ணில் படவில்லையா? – அட எங்கள் குரல் காதில் விழவில்லையா எங்கள் வேண்டுதலுக்குப் பதிலில்லையா? –ஐயா எங்கள் இடர் கண்டுமின்னும் மெளனமா?

யாரா யினிலும் அவர் அண் டிவர சாதா ரணமாய்த் தழுவும் தலைவா! வேரா கஎமக் குதவும் அரனே வேலா பெருநல் லைகுகா சரணம்!

‘ஆறுமுகர்’ தேரிலேறி ஆடி வந்திடும் – காலை அதிசயங்கள், அற்புதங்கள் கோடி பொங்கிடும். வீறுகொண் டாக்ரோஷமோடு சஞ்சரித்திடும் – வேலன் விழிப்பிளம்பு தீமைகளை சங்கரித்திடும்.

எங்கிருந்து இங்கு சனம் வந்து சேர்ந்தது? – அட எள்ளுவிழ இடமிலாது எவ்வாறு சூழ்ந்தது? எங்கிருந்து எந்தக் காந்தம் ஈர்த்திழுக்குது? – பக்தர் இதயம் நல்லை அறுமுகனைத் தேடித் திரழுது! யாரும் சேர்த்திடாது வந்திணைந்த கூட்டமாம் – ஏதும் யாசகங்கள் வாங்கி சேர்ந்திடாதிந் நாட்டமாம். பேர் புகழிற்காக ஏங்கிடாத தேட்டமாம்- நல்லை பெரியவன் தேரேறக் கண்டால்… … Continue reading →

“யாரெவரும் எப்படியும் வாழட்டும் இப்படித்தான் வாழ்வேன்” எனவாழும் ‘இலட்சிய வாதியை’ப்போல்…

எதுதான் முடிவு எனவும் தெரியோம். எதுதான் விடிவு எனவும் தெளியோம். விதிஎவ் வழிபோ கவிடும் புரியோம். வினைஎன் னபழி தருமோ அறியோம்.

யானொரு கருவி நீயே தான் சுருதி யாதையும் பார்த்துக்கொள் நீயே! யான் விடும் பிழை, என் சரி, நன்மை தீமை, என்வெற்றி தோல்வி, நோய் சுகமும், யாவுமுன் செயலே! யான் வெறுஞ் சடமே! எனை இயக்கும் சக்தி நீயே!