நேருவோம்

வாடிக் கிடக்கும் நிலமெலாம் – மழை
வார்த்து மகிழ்ந்தது வான்முகில் -துணை
தேடித் தவிக்கும் உயிர்க்கெலாம்- சுகம்
சேர்த்துப் பொழிந்தது பொன்மழை -அனல்
கூடி எரித்த சிதைகளும் – நூர்ந்து
கொள்ளவே…ஆறிற்று தாய்மடி -உயிர்
ஓடி விளையுது பச்சையாய்- உணர்
வூறிக் கிடக்குதூர் உச்சமாய்!

மாரி பொழிந்திட வேணுமே- அதன்
வாசம் நிறைந்திட வேணுமே- எங்கள்
ஊரின் அழகு உயிர்த்திட- குளம்,
உள்ள கிணறு, நிரம்பிட -பல
வேர்கள் பெருகிட …வேணுமே – தூங்கும்
விதைகள் முளைத்தெழ… வேணுமே -திரு,
சீர்கள் பெருகிட… மாமழை- எட்டுத்
திக்கைக் குளிர்த்திட வேணுமே!

மாரி புயலென மாறினால் – உடன்
வந்து சுழற்காற்று வீசினால் – பல
சூறாவளிகளும் பேசினால்-வெள்ளம்
சுற்றி வளைத்துமே ஏறினால் – நில
ஈரம் நிரம்பலைத் தாண்டினால்- திசை
எங்கும் களேபரம் ஆகலாம்- இன்றே
நேருவோம்; ‘தாழ்வு அமுக்கங்கள்’ -எமை
நீங்கணும்! வேறென்ன செய்யலாம்?

This entry was posted in கவிதைகள். Bookmark the permalink.