Thana Jeyaseelan

காலமும் ஏதும் பலனை எதிர்பார்த்தா
யாரையும் தூக்கிப்
புகழ்க்கொப்பில் ஏற்றிவிடும்?
காலம் தனது சொந்த நலனுக்கு
ஏற்றாற்போற் தானா Continue reading →

காலம் பிழைத்தால்நாம் போடும் கணக்கெல்லாம்
வீணாய்த் தவறாய்
வில்லங்க மாகத்தான்
போகும் இதைநாம் புரிந்துள்ளோம்.
என்றாலும் Continue reading →

எங்கள் கனவுகளை எங்கள் மகிழ்ச்சிகளை
எங்களது என்று
எஞ்சிய எம் புன்னகையை
எங்களது சேமிப்பை
எங்கள் கவிவரியை Continue reading →

நிமிர்ந்துதான் நின்றிருந்தாள்
நிலத்தில் தமிழரசி!
அமைதியும் போரும் அவளை அலைக்கழித்த
பொழுதும் சவாலையெல்லாம்
புன்னகையால் சாய்த்து…இரு Continue reading →

செய்வதெல்லாம் சரியென்று நினைத்தே…நானும்
செல்கின்றேன் என்வழியில்! பிழைதான் என்று
எய்யுமெவர் முறைப்பாட்டு அம்பும் வீழ
என்கருத்தை வலுப்படுத்தித் தான்யான் போறேன். Continue reading →

காமம் என்ற கறுப்புக் குதிரையோ
கட்டி அடக்க முடியாது துள்ளிடும்
சாமம் காலை மதியம் ஏன் மாலையும்
தலை நிமிர்த்தி முறுகித் திரிந்திடும்.
வேகம் கொள்ளும்.. எவ்வேளையும் பாய்ந்துமே Continue reading →

இப்படி இப்படித்தான் பொழுதைக்
கழிப்பமென்றால்..
எப்படி எப்படியோ
பொழுது கரைந்துபோச்சு.
இப்படி இப்படியோர் Continue reading →

உன்அவல முறையீடென்
உளத்திலின்றும் கேட்கிறது.
‘சுற்றிவர நெருப்பு சுழன்று வளைத்தயலில்
பற்றிப் படர்கிறது,
பஸ்பமாக்க வருகிறது… Continue reading →

எங்கேயோ உலகம் போய்க்கொண் டிருக்கிறதே
இங்கே இருக்கிறேனே நான்
மனது நடுங்கிடது.
உயிருக்கு..மூச்சு உணவுக்கு அடுத்தபடி
பணமும் வசதியும் பகட்டுமே Continue reading →

அங்கங் கிருந்தவைகள் அனைத்தும் சிதறிடுது.
திறப்பும் மணிக்கூடும்
மூலைக்குள் ஒளிந்திடுது.
ஏதேதோ இலக்கம் அடித்து
மீண்டும்மீண்டும் Continue reading →

ஆகாயத்தில் வீடு அழகழகாய்க் கட்டிவைத்தேன்.
யாரெவரும் கண்டால்
அதிசயிக்கும் படி..வடிவம்.
எந்தனது எண்ணத்தைக் குழைத்தடித்த சுவர்வர்ணம்.
எந்தனது கற்பனையின் Continue reading →

துயரில் அலைக்கழியும்,
துரதிஷ்டத்தில் நொந்திருக்கும்
வாழ்வொன்றா வாய்த்தது?
வசந்தம் இலையுதிரும்
காலமென ஆச்சு! Continue reading →

நினைத்ததைச் செய்ய வல்ல அதிகாரம்
உனக்கு இருப்பதனால்
உன்விருப்பம் எல்லாமும்
ஈடேற்றிக் கொண்டுள்ளாய்!
‘இதைச்செய்வேன்’ எனமனது Continue reading →

முன்னர் ஒருபோதும் அறியப் படாதவர்கள்,
முன்பின் கதைத்து
அறிமுகமு மிலாதவர்கள்,
ஒருவர் இருவரில்லை…ஓரிரு நூறுபேர்கள்
தெருவினிலும் கோவிற் Continue reading →

விழுந்து புரண்டு விழுந்து புரண்டெழுந்து
உழன்று ஓரிரண்டு
முறையெழுந்து சலங்கழித்து,
அலையும் மனதை அடக்க முடியாமல்,
‘உறக்கம் தொலைந்ததுஏன்’ Continue reading →