Thana Jeyaseelan

தெருவெலாம் பொங்க வேண்டும்.
திசையெல்லாம் பொங்க வேண்டும்.
தரிசுகள் திருத்திப் …பஞ்சம்
தரித்திரம் பசியும் சாகும்
வரை..நிதம் பொங்க வேண்டும். Continue reading →

கல்லாத பேரும் கவிபாட வைக்கும்
கலைஞானம் தந்த தமிழே!
கண்முன் சுரந்து கருணை புரிந்து
கடமை உணர்த்தும் பொருளே!
செல்லாத காசு இலை நாங்கள் என்று
சீர், சொத்து நல்கும் திருவே! Continue reading →

மாறுபட்ட மனம் கொண்ட
பல கூட்டம் குழு வகையும் ,
வேரறுத்து முதுகினிலே குத்தி
வெளியினிலே
பாசம் பொழியும் உட் பகையும் ,
ஆள்வோனை Continue reading →

சூரனுக்கும் முருகனுக்கும் தொடங்கியதே
சூரன் போர்.
ஆணவம்,கன்மம், மாயை — யாம்
மும் மல அசுரர்
தர்மத்தைத் தாக்க Continue reading →

புள்ளிகளைச் சேர்த்துப் போட்டோம் 
புது(திர்)க் கோலம்.
புள்ளிகள் ஒருவரிடம் 
போதா திருந்ததனால் 
அவரிடம் இருந்த அவருடைய புள்ளிகளை, 
இவரிடம் இருந்த இவருடைய புள்ளிகளை, 
உவர்க ளிடம் இருந்த உதிரியான புள்ளிகளை,
என்றும் இலாதவாறு இணைத்துக் 
கலந்து புது 
Continue reading →

தூண்டிலிலே முள் கொழுவி,
துளி உணவால் ஆசைகாட்டி,
மீனினை ஏமாற்றிப் பிடித்து விலைபேசி,
யாருக்கோ விற்று இலாபமீட்டி —
ய(ம)வன் குலத்தில்
ஒராளை யேனுந்தான் பழிவாங்க
நினைத்த அதே Continue reading →

நீ கதைக்க நானுனக்குத்
தெம்பைத் தருகின்றேன்!
நீ சிரிக்க எனது மகிழ்வை அருள்கின்றேன்!
நீ அசைய நானுனக்கு
சக்தியை ஊட்டுகிறேன்! Continue reading →

வேளை நெருங்கிடணும் –விடிவொன்று
வென்று வரவேணும் –வெறும்
பாழைச் சுமந்த நிலம் –பச்சைசாத்தி
பலனைப் பெறவேணும் –இன்று
வாளைச் சுழற்றுபவர் –அகன்றவர்
வாலும் அறவேணும் –நாங்கள்
ஊழை ஜெயித்தவர்கள் –எனப்பிற
ஊர்கள் சொ(ல்)ல வேணும் ! Continue reading →

யாருக்கு இங்கே எதைப்பற்றி கவலையுண்டு?
யாரெவர்க்கு மனிதத்தைப்
பற்றி அக்கறையுண்டு?
தாமுண்டு, தம்பாடு உண்டு, தொழில் உழைப்பு
சோறுண்டு, என்பதன்றி
யார்க்குச் சுரணையுண்டு? Continue reading →

துளிகளை ஊசிகளாய் ஆக்கி
தொடுகைமுறை
சிகிச்சை ‘அக்குபஞ்சர்’
செய்கிறது தூறல் மழை!
அண்ணாந்து பார்த்தேன்;
பெண்மை முகிற் கைகளினால்
எண்ணற்ற துளிகள் அள்ளி
என் முகத்தில் நீர்க்கோலம்
வரைகிறது; Continue reading →

விந்தைகள் ஆயிரம் செய்து விளைந்த நம்
வீரத்தை யார் மறந்தார்கள்? –அதன்
வேரினை யார் அறுத்தார்கள்? –வெறுஞ்
சந்தையாய் மாறி உழலும் நிலத்திலார்
தங்கம் விளைத்திடுவார்கள்? –இந்தத்
தப்பைத் திருத்துவ தார் கொல்? Continue reading →

கனவெல்லாம் கலைகின்ற காலம் ஆச்சு!
கண்களின் முன் நனவின் சாயம் வெளுத்துப் போச்சு!
சனிமாற்றம் நிரந்தரமாய்த் துயர் தந்தாச்சு!
சபை சந்தியில் மானம்…. வேண்டும் ஏச்சு!
முனிப்பயங்கள் அற்று சடலங்கள் இல்லா
முற்றத்தில் நடைப்பிணமாய்த் தொடரும் வாழ்வு!
தனித்தவிலே அடிக்கின்றோம் எங்கும்; சேர்ந்து
தனித்தாழத் தடுக்கிறது பிரிவின் வீச்சு! Continue reading →

நெஞ்சைக் கரைக்கும் நிஜக்கலைகள் யாவும்
நினதருளால்
விஞ்சிக் குவிந்தன விண்வரையும்…நாங்கள்
வியந்தவற்றை
பஞ்சாக்கி வாழ்வின் பழிதுடைக்கப் பாவித்தோம்
பாரடி நின்
கஞ்சமலர்ப் பாதம் கதியாம் சகல
கலாவல்லியே ! Continue reading →

வல்லமைகள் கோடி வரமாய்த் தரும்சக்தி
தொல்லை துயர்கள் துடைப்பாளாம் –“இல்லை
எவரு” மென அஞ்சாதே! ஈடில்லா அன்னை
அவளே துணையாம் அணை! Continue reading →

சூரியன் ஒன்றுதான் .
அதன் குணங்கள் என்றும் ஒன்றே!
சூரியனின் செயற்பாட்டில்
துளியும் வேறு பாடில்லை.
சூரியனின் வரவு மறைவில் ஏதும்
மாற்றமில்லை! Continue reading →