Archive for the ‘கவிதைகள்’ Category

அவையா இவை?

எங்கே இதுவரை இருந்து
திடீரென்று
எங்கும் பரவி இறக்கவைத்த திக் கிருமி?
இன்றா இது தோன்றிற்று?
‘என்றைக்கோ தோன்றி…ஓர்
சின்னஞ் சிறுசீசாச் சிறைப்பட்டு
அதுதிறக்கப்
பாய்ந்து வெளிவந்து பரவுமொரு’
பூதம்போல்
வாய்திறந்தெம் முற்ற வாசலுக்கும் வந்ததின்று!
யாரெவரும் காணா அளவுச்
சிறுகிருமி;
யாரும் கணக்கெடுக்கா
அளவுப் பதர்க்கிருமி;
தீண்டத் தழுவி தும்மத்
திசையெங்கும்
ஒட்டிற்று!
யாரும் எதும் உணரா நுண் கணத்தில்
சட்டென்று தொற்றித் தன்
‘வெறித்தனத்தைக்’ காட்டிடுது !
இப்படி எத்தனை கிருமிகள் இருக்கிறதோ?
இப்படி இன்னுமென்ன நோயை
இவை தந்திடுமோ?
இருந்தாற்போல் சோர வைத்து ;
இருமித் தலைசுற்றி
இரத்தவாந்தி யோடு இரத்தம் கக்கி
என்ன
நடந்ததெனத் தேறு முன்னர்
நரர் கதையை முடித்திடுமோ?
எத்தனை இதுபோன்ற இரகசியக் கிருமிகள்
எந்த விலங்குகளில் வாழ்கிறதோ?
இதுபோல
கண்ணுக்குத் தெரியாது… இருமி,
இரத்தம் கக்கவைத்து,
என்ன நடந்ததென்று தேறு முன்னர்
மனிதர்களைத்
தின்னும் இக் கிருமிகளைத் தான்
அறியா…நம் முன்னோர்
பேய்கள் சாத்தான்கள் பிசாசுகள்
இரத்தக்
காட்டேறிகள் என்று
கற்பனையில் கண்டனரோ?
‘இவற்றை’ அறிந்தவர்கள்
இவற்றை எங்கோ பிடித்து…ஒளித்து
கவனமாகக் காத்து
தமது பகைவரின் மேல்
பேய்களென ஏவி…
புதிய யுத்த முறைமை ஒன்றை
ஏற்படுத்தி விட்டாரோ
எவர் அறிவார் பராபரமே!

17.03.2020

என்றுமே தோன்றியிரா இடர், துயரம் !

தொட்டு ஸ்பரிசித்து சுகமளித்து தீட்சைதந்து
முட்டறுத்து மோட்சம் அருளும்
முறை கதை போய்
தொட்டாலே…’மோட்சம்’ தொடும் அச்சம் சூழ்ந்து
சற்று
எட்ட இருந்து இறப்பைத் துரத்துகிற
திட்டத்தில் கவனமாக
எல்லோரும் சிறைப்பட்டார்!
இருமினால் தும்மினால்
எட்டடிக்கு ஓடியவர்
அருகில் உயிர்க் காதலியும்
அணுக அலறுகிறார்!
தொட்டதெல்லாம் பொன்னாகித் – தந்த
துயரஅன்று,
தொட்டருகில் பிறர் வந்தால்
துயர் சூழ்ந்து கொல்லுதின்று !
தொற்றியவர் போன இடம், தொட்டவைகள்,
தொற்றுண்டோர்,
பற்றிப் புலனாய்ந்து
பாவிகளைப் புனிதமாக்கும்
புதியதொரு சுவிசேஷம்
பொது மருந்தோ டலைகிறது!
மதியறியா வழிகளிலும் மர்ம நோய்
வருகிறது!
நானும், நீ, அவனும், யாரும், எவருமிங்கு
நோய்க்காவியாய்,
நோயாய்
நொடியில்மாறும் யதார்த்தத்தில்
தாய்தந்தை பிள்ளைகுட்டி
சகோதரம் உறவென்று
யாரெவரையும் நம்ப முடியா
நிலைசூழ்ந்து
‘நாலடி’ இடைவெளியில்
நம்முறவு தொலைந்துளது!
யாரெவரும் தனித்தவர் தாம்
தாம் தாம் தமைக்காக்க
வேணுமெனும் சுயநலமும் வீடுகளில்
நுழைகிறது!
ஊரடங்கை, சாவை, உயிர்ப்பயத்தை,
கண்டவர்தான்
நாமும்;
இன்று மிக அருகினிலே
உருவமற்றுக்
காண முடியாக் கிருமியாக
சா.., சாவின்
தூதர் தொடர துணிந்தறிய
மனம், கருவி
ஏதுமின்றி யாரி(வி)னிலும்
எமனைத் தரிசித்து
ஒதுங்கிடுது மனது!
போர்க்காலம் போல் அன்றி
உதைக்கும் நோய் எங்கும்….உயிப்பயத்தில்
முழு உலகும்….
விதிர்விதிர்த்து, ‘அரூப எதிரியுடன்’
போர்புரிந்து,
அதிபுத்தி சாலிகளாய் அளக்கும்
நிலை மறந்து,
விதியை நொந்து,
முதல்முதலாய்
வெருண்டு கிடக்குதின்று!

21.03.2020

உலகை உணர்!

தனித்திருத்தல் தவத்தின் முதற் படியில் ஒன்றாம்!
தனித்திருத்தல் பெரும் யோகம்! ஞானம் காண
தனித்திருத்தல் மார்க்கம்! இன்று தொற்று நோயில்
“தப்ப இது ஒரே வழி” விஞ்ஞானம் ஏற்கும்!
தனித்திருத்தல், தனிமைப் படுத்திடுதல், ஊரை
சமூகத்தை, குடும்பத்தை, நாட்டை, வீட்டை,
தனிப்படுத்தி உயிர் காப்போம். தேவை என்றால்
தரணியையும் தனிப்படுத்தி உய்யப் பார்ப்போம்!

தனிமையிலே சாரம் இருக்கென்றான்…முன்னோர்
தமிழ்கவிஞன்; விவேகமொடு வீரம் கூட
தனிமையிலே இருக்கென்றின் றுரைக்கும் நோயும்.
தனிமையிலே இனிமை காண முடியும் என்று
சனம் ஏற்கும் நேரம்; இது வரையில் யாரும்
சந்திக்கா வரலாற்றுக் காலம்! நாங்கள்
தனித்திருக்க… உலகின் பிற உயிர்கள் எல்லாம்
சந்தோசம், சுதந்திரத்தைச் சிலநாள் காணும்!

உலகமிது மனிதருக்கா முதுசச் சொத்து?
உயிரினங்கள் கோடிகோடி பிறந்து வாழும்
உலகம் அந்த உயிர்களுக்கும் உருத்து! நாமே
உரிமையாளர் என்றவற்றை அடக்கி வைத்தோம்!
‘உலகின் – பிற உயிர்களின்’ மெய்த் தொடர்பால் தோன்றும்
ஒருகோடி நன்மைகளை அழித்தோம்! இந்த
நிலையின் ஒரு விளைவால்… கண் காணா வைரஸ்
நிற்கவைத்துக் கேள்வி கேட்க நிலைகு லைந்தோம்!

எங்களுக்குத் தேவையில்லை என்ப தற்காய்
இவ்வுலகில் இருக்கின்ற உயிர்கள் யாவும்
இங்கு வாழ அருகதையே அற்ற வைகள்…,
எமக்குதவும் உயிர்கள் வாழ ஏற்ற வைகள்…,
எங்களுக்கு அடிமை அவை…, என்று நேற்று
எடுத்தெறிந்தோம்; ஓர் கிருமி யாலே நொந்தோம்!
“பங்கிருக்கு அனைத்துயிர்க்கும் உலகின் வாழ்வில்”
படிக்காட்டில்…அவற்றாலும் துன்பம் கொள்வோம்!

முகமூடி வாழ்வு

அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியுமென்பார்
அகத்தினது ஐய அச்சம்
முகத்தில் முகமூடி
அணியவைத்த தின்று!
ஆம் உயிர்க்கு ஊறுவரும்
கணத்தில்…முகஅழகு Read the rest of this entry »

அச்சம் ஆளும் நாட்கள்

எப்படித்தான் இந்தத் துன்பம் எங்களையும் சூழ்ந்தது?
ஏழு கடல் தாண்டி இன்றெம் ஊரும் தீப்பிடிக்குது.
இப்ப எட்டுத் திக்கும் இந்த நோயில் வெந்து சாகுது,
எம்மூர் வெப்பம் எம்மைக் காக்கும் என்றம்; ஏன் பிழைக்குது? Read the rest of this entry »

கலியின் கோலம்

சகுனிகளே அதிகமாக வாழும் காலம்.
தருமமொடு சத்தியத்தைத் தனியே நம்பி
அகம் புறத்தில் தருமர்களாய் வாழ்ந்தால் மட்டும்
ஆகாது; முள்ளை முள்ளாலே கொய்யும்
வகையினிலே….புறத்தோற்றத் தருமர் கூட
மனதினுள்ளே சகுனிகளாய் மாற வேண்டும்!
மிகப்பெரிய வாழ்க்கைப்போர் நடக்கும் இந்த
மேதினியின் தீயைத் தீயால் அணைக்க வேண்டும்! Read the rest of this entry »

காதல் வெல்ல

காதல் எனும் மாயை –வந்து
கண்ணை மறைத்தாலும்–அட
சாதலைக் காட்டியேனும் –அதைச்
சாதிக்க நின்றாலும் –உயிர்ப்
பாதி என புகழ்ந்து –உடற்
பாடம் பயின்றாலும் –வரும்
மோதல் சில தினத்தில் –மோகம்
முப்பது நாள் ஆகும்! Read the rest of this entry »

இயற்கையோடு இணங்கு

காற்று பூக்களின் தேனைக் குடிக்குது.
கடல் அலை தொடு வானைச் சுவைக்குது.
ஊற்று நீர் மண்ணோ டூடிக் கலக்குது.
ஒளி இருளினைத் தின்று செமிக்குது.
சோற்றுக் காகவே சேற்றில் இறங்கையில்
சொறி சிரங்கு வந்தாலும் கால் பூக்குது.
தோற்று அழியாது பூமி…மனிதர் செய்
துன்பம் பொறுத்தும் தொடர்ந்து அருளுது. Read the rest of this entry »

பழி

ஆழ்ந்து உறங்கும் கிராமத்தை
அயல் வெள்ளம்
பாய்ந்து அடித்துப் பலிவாங்கிச் செல்வதுபோல்,
சாவென்னும் பாம்பு கெளவியே
இழுத்தோட Read the rest of this entry »

யதார்த்தம்

எத்தனை எத்தனை தத்துவம் கண்டனர்!
எத்தனை சத்திய வேதம் பயின்றனர்!
எத்தனை நீதிநூல் கற்றுத் தெளிந்தனர்?
எத்தனை மார்க்க உபதேசம் பெற்றனர்?
முத்தி வழி, வகை, மூலம், உணர்ந்தனர்.
மூத்த பலர் சொல் அனுபவம் தேர்ந்தனர். Read the rest of this entry »

சு’தந்திரம்’

உப்பிட்டவர் களை உள்ளளவும் நினைக்கத்
துப்பற்றுக் கடைகளிலே
தொங்கிடுது கருவாடு!
உப்பிடுதல் உயிர்க்கு …வாழ்வு;
உடல் அழுகா திருப்பதற்கு
உப்பிடுதல் வேறு; Read the rest of this entry »

உறவு

மரம் நிமிர்ந்தே நிற்கிறது.
வந்து வந்து பலநூறு
பறவைகள் அமர்கிறது.
பறந்து பல திரும்பிடுது.
மரத்துக்குக் கவலையில்லை.
வந்துபோகும் பறவைகளால் Read the rest of this entry »

நிலா விருட்சம்

அமாவாசை வயலில்
அடுத்த தினங்களினில்
பிறைச் செடி முளைக்கும்!
பின் அது நிதம் வளர்ந்து
முழு நிலா விருட்சமாகும்!
அதன் ஒளி விழுதுகள் Read the rest of this entry »

மறம்

அம்பு, வில், வேல், ஈட்டி,
அதன்பின் வாள், துப்பாக்கி,
குண்டுகள், விச வாயு, ஏவுகணை, அணுகுண்டு,
என்று பரிணாம வளர்ச்சி பெற்றுக்
கூர்ப்படைந்த
ஆயுதங்கள்…. Read the rest of this entry »

இரசிப்பு

உன்னுடைய கவிதைகளை
நான் இரசிக்க வில்லை
என்பதற்காய் கவலை
எதும் உனக்கு இராதது போல்…..
என்னுடைய கவிதைகளை
நீ இரசிக்கவே இல்லை
என்பதற்காய் கவலை
எனக்கேதும் இல்லை நண்பா…!

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 82180Total reads:
  • 60398Total visitors:
  • 1Visitors currently online:
?>