Archive for the ‘கவிதைகள்’ Category

உய்யும் வழியை உரை

பாவிகள் நோய்க் காவிகளாய் மாறி னார்…அப்
பாவிகளும் காவிகளாய் மாறு கின்றார்!
பாவமெது செய்தார்? மெய் தழுவித் தொட்டு
பயங்கரத்தைப் பவ்வியமாய் வாங்கிக் கொண்டார்!
ஏவ எவர் மீதினிலும் இறங்கும் பேயாய்
எண்திக்கும் பரவுகிற கிருமி தொற்றி…
காவிகளால் காவிகளும் கலங்கி நிற்கும்.
கடல் கடந்து ஊருலகம் சுடு காடாகும்!

சாதி நிறம் மதம் இனம் எவ் மொழியும் பாரா
சாத்தானாய்த் தொற்றுகிற துயரம் …இன்று
பேதங்கள் பாராமல் உயிரைத் தின்னும்;
பெரியரையும் சிறியரையும் சமனாய் உண்ணும்;
மேதமைகள் அறிவாற்றல் நவீன நுட்பம்
வெருண்டு கண்டு கதிகலங்கும்; காலச் சீற்றம்
தோதான வழி தொற்றும். கொடிய இந்தத்
துயர் வெல்ல எவ்வழி நாம் காணப் போறம்?

கைகூப்பி வணங்கல் , துடக்கென்று கை கால்
கழுவல், எனும் எம்வழியைப் புவி பின் பற்ற…
கைகுலுக்க வருபவரைக் கண்டே ஓடி
கலவரமாய் நாகரீகம் முழித்து வாட…
வையம் முழுதுக்கும் இன்று வந்த துன்பம்
மனதின் ஏற்ற தாழ்வுகளைக் கேலி செய்ய…
மெய் உணர்த்த இயற்கை இன்று தந்த நோயை
வென்றெலோரும் ஒன்று என வாழ்வோம் உய்ய!

அறியாதார் அறியாதாரே

மனிதர்களில் அநேகமானோர் மிருகம் போலாய்
வாழ்வதுதான் வழமை! மண்ணில் பிறந்து வந்து
மனிதர்கள் மனிதர்களாய் வாழ்ந்தால் நன்மை!
மனிதர்களில் சிலர் தலைவர் ஆவார் உண்மை!
மனிதர்களில் தலைவரானோர் மக்கள் உய்ய
வழி, வகையைக் காட்டல்..மேன்மை! இதனை விட்டு
மனிதர்களில் தலைவர்களை…. கடவு ளாக்கி
வளர்த்து…எட்டி நின்று …பெற்றோம் கோடி தீமை!

கடவுளர்கள் கருவறையில் உறைந்து ஊரைக்
காக்கவேண்டும்; மனங்களுக்குச் சாந்தி தந்தும்
துடக்குகளைப் போக்கவேண்டும்; தலைவர் என்போர்
துணிந்து தெரு இறங்கி மக்கள் துயர்கள் தம்மை
துடைக்கவேண்டும்; வழிதவறும் சமூகம் தன்னை
தொடர்ந்து நெறிப்படுத்தவேண்டும்; உயர்ச்சி எங்கும்
கிடைப்பதற்கு உழைக்கவேண்டும்; கடவுள் என்று
கீதைசொல்லித் தலைவர் வந்தால்…தொலைவோம் யாண்டும்!

தலைவன் தன் மக்களினைச் சமமாய்ப் பார்த்து,
சாதி, மத, மொழி, இனத்தின் பேதம் தீர்த்து,
விலைபோகாதும் நிமிர்ந்து, தனது கொற்ற
விழுமியத்தை; வரலாற்றின் புகழைக் காத்து,
‘நிலை’ உயர வைத்து, தூர திருஷ்டி யோடு
நிம்மதிக்காய் நேர்ந்து, ஆள்தல் நியாயம்! எங்கள்
தலைவர்கள் தலைவர்களாய்ச் சிறந்தால் போதும்!
தன் பணியைக் கடவுள் பார்ப்பார்…உயரும் நாடும்!

அஞ்சுதல் அஞ்சாமை பேதமை!

ஏனின்னும் நாங்கள் எதிலும் அலட்சியமாய்,
ஏனின்னும் நாங்கள்
எதிலும் அசட்டையாய்,
ஏனின்னும் நாங்கள் எதையும் புரியாது,
ஏனின்னும் நாங்கள் எதற்கும் பயப்படாது,
அஞ்சுதல் அஞ்சாமை பேதமை Read the rest of this entry »

அநாதை உலகு

அநாதையாச்சு வானம். அநாதையாச்சு முகில்கள்.
அநாதையாச்சு காற்று.
அநாதையாச்சு வெய்யில்.
அநாதையாச்சு கதிரும். அநாதையாச்சு நிலவும்.
அநாதையாச்சு கடலும். அநாதையாச்சு கரையும்.
தனிமைப் படுத்தல் …சுய Read the rest of this entry »

என்னாகும் நாளை?

என்னாகும் நாளை… இன் றெவர்தான் தேர்ந்தோம்?
எது எதுதான் நடக்குமென எவர்தான் காண்போம் ?
இன்று சூழும் அவலமுகில் கலைந்தா ஓடும்?
இல்லை பெரும் அழிவு மாரி அடித்தா ஓயும்?
இன்றைக்கிவ் எச்சரிக்கை எமையா காக்கும்?
இல்லை பேர் இடராகி எமையா மாய்க்கும்? Read the rest of this entry »

‘நிலை’ மாறும் காலம்

பாயில் புரண்டு படுக்குது –நேரம்
பகலும் இரவும் வீணாகுது –திருக்
கோயில் கதவும் அடைத்தது –இராக்
கோழியும் கூவ மறந்தது –மனம்
நாயாய் அறைக்குள் அலையுது –ஒரு
நடை வெளிச்செல்ல விரும்புது –புவி Read the rest of this entry »

உயிர் மலர்வதெவ்வாறு?

ஒளிபடர்ந்துன் இரவை உறிஞ்சி
அகன்றபின்னும்
விழிமூடி அகக்கண்ணும் குருடாகத்
தூங்குகிறாய்!
புதுக்காற்று வீசும் சுகந்தப் பொழுது
மூச்சில் Read the rest of this entry »

முதுசத்தின் ஞான வேர்

தொண்ட மானாற்றின் ஓரம்
சுரந்தது கருணை மையம்.
பண்டைநாள் முதலாய் மாந்தர்
உடற் பசி யோடு …ஆன்ம
வன்பசி தணிக்கும் ஸ்தானம்.
வாய்கட்டி, மனதால் போற்றி, Read the rest of this entry »

அனைத்துலகும் அடங்கிய அகாலம்!

உலகம் முழுவதும் ஒரேநேரம் சிறையிருக்கும்.
உலகம் முழுதும் ஒரேசமயம் தனித்திருக்கும்.
உலகம் முழுவதும்
ஒரேநேரம் பயந்திருக்கும்.
உலகம் முழுதும்
ஒரேசமயம் நேர்ந்திருக்கும். Read the rest of this entry »

கடவுளா இது?

உயிருள்ள தெனச்சொல்ல முடியாது;
ஏனென்றால்
உயிரின் அடிப்படைக் கலமல்ல இது!
எனினும்
உயிரில்லை எனவுமெண்ண முடியாது;
‘நிறமூர்த்த’ Read the rest of this entry »

பழி சாய்க்க வா!

இடரேதும் தொடராதெம் பொழுதோடணும் –எங்கள்
இரு கண் உன் எழில்முற்றும் நிதம் காணணும்.
கொடுமைகள் தொலைந்தெங்கள் குடி வாழணும்–உந்தன்
குளிர் வேலின் ஒளியில் நாம் முடி சூடணும்! Read the rest of this entry »

எமக்கின்று துணை யாரு?

நீல மயிலேறி நீழல் எனமாறி
நீயும் வரும்போது அருகாக
நின்று… நினைக்கண்டு நெஞ்சு நிறை அன்பு
நேர்த்திகளும் தீர்த்து மகிழோமோ?
காலப் பிழையென்று கண்ணும் உணராத
காலன் எமைத்தீண்ட வரும்போது Read the rest of this entry »

முருகா முருகா முருகா

நிதமும் வருவாய் மயிலில்
நிழலாய்ப் படிவாய் உயிரில்
விதியின் சதியை உதையும் கழலே
வினையை பொடிசெய் கனலே குளிரே (முருகா..) Read the rest of this entry »

எம்மைத் தேற்றடா!

ஈர நல்லையின் வீர ஷண்முகா!
இன்றிடர் களைந் தெம்மை நோக்கடா!
பாரை மாய்த்திடும் பாவ நோயினை
பாடை யேற்றடா…பஸ்பமாக்க வா!
வேரிலே விழும் வேதனை இடர்
வெட்டி வீழ்த்தடா! மேன்மை சேர்க்க வா! Read the rest of this entry »

நின்று தடு ஊறு!

கவிதை என்ற உடலில் வாழும் உயிராகி
கனவு கோடி நனவில் நித்தம் தருவாயே
செவியில் வீழ்ந்து இதயம் தோய்ந்து மனஏரி
தெளியவைக்கும் கவி அன் றாடம் அருள்வாயே!
தவிலிசைக்கு தலைஅசைக்கும் திரு வீதி
தமிழ் மணக்க….எனது சிந்தும் இரசி நீயும். Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 91518Total reads:
  • 67231Total visitors:
  • 1Visitors currently online:
?>