மீட்பது எப்போ?

கண்ணுக்குத் தெரியாக் கறுமக் கிருமிகளை
மண்ணுக் கனுப்பி
தனது அதிருப்தியையும்
வெறுப்பையும் மறுப்பையும் வெளிப்படுத்தி
இந்நாளில்
திரும்பிடுது தன் இயல்புத்
தெளிவுக்கு இவ்வையம்!
ஆற்றல் அறிவு அபரிதத் திறமைகள்
நேற்றுச் சமைத்து…
நிலத்தில் முதலிடத்தை
பெற்றதற் காதாரப் பெரும் கவசம்
மகுடங்கள்
முற்றாய் நொருங்கிற்றூர் முற்றத்தில்!
உடைந்த துண்டை
ஒவ்வொன்றாய்ப் பொறுக்கி ஒட்டிப்
பழையவைபோல்
எவ்வாறு கவசம்
மகுடங்களைப் புனைந்து
எப்போது பழைய பீ ட்டை
மீட்டெடுக்கும் மனித வர்க்கம்?
எப்பவும் இப்பின்னடைவை
மறவாது நரர் சரிதம்!

04.05.2020

மூச்சைத் தேடி

நாதி யற்றவர் ஆனோர் …நிலத்தினில்
நாளை என்பதை யாரின் துணையொடெவ்
வீதி யாலே கடந்திடுவோம் …?அமர்
விபத்தில் சிக்கி முடவர் குருடராய்
வேதனை சுமந்தா நிதம் யாசகம்
வேண்டி வாழுவோம்? நாமித் திசையதன்
ஆதி வாசிகள் ஆயினும் ஏனின்னும்
அதை நிரூபிக்க ‘உறுதியைக்’ காட்டிடோம்?

வெளியில் காய இரணங்களும் ஆறின.
வேக வைத்த இரவுகள் நூர்ந்தன.
உளத்தில் இன்றைக்கும் ஆறாத காயத்தில்
உதிரம் கசிய உள் வலிகள் பெருகின.
அழகுச் சிரிப்பு முகத்தில்; விசும்பலும்
அழுகை கேவலும் அகத்தை நிறைத்தன.
இழப்பின் வெறுமையை இன்றும் நிரப்பாமல்
இறையும் அறங்களும் எம்மை வஞ்சித்தன!

அன்றி ருந்தன அன்பு அகங்கள்…ஆம்
அருள் பொழிந்தன அழகுக் கிராமங்கள்.
அன்று றைந்தது மண்ணின் சுவை, இதம்.
அன்று யிர்த்தன அழியா ஆசாரங்கள்.
என்று எங்களைச் சாய்த்தூழி வீழ்த்திற்றோ
இன்றும் மீளலை இயற்கைச் சமநிலை.
முன் தெரியுது மீட்பர்களின் நிழல்.
மூச்சைத் தேடி முனகும் வரலாறு!

உழவு?

உழப்பட்டுத் துடிக்கிறது உயிர்ப்பாய்க்
கிடந்த வயல்!
உழவு வயலுக்கு
ஒன்றும் புதிதல்ல…
உழவன், உரிமையாளன்,
உழும் ஏர், விதை நெல்,
கலப்பை, சிறுபோகம்,
காலமழை, பெரும்போகம்,
விளைவு, Read the rest of this entry »

தொலைத்த வாழ்வு!

கலப்படமில்லாக் காற்று,
கலப்படமில்லாக் குடிநீர்,
கலப்படமில்லாப் பொருட்கள்,
கலப்படமில்லா உணவு,
கலப்படமில்லா இயல்பு,
கலப்படமில்லா ஆற்றல்,
கலப்படமில்லா உணர்வு,
கலப்படமில்லா வாழ்வு,
கலப்படமில்லாக் கலைகள்,
கலப்படமில்லாக் கவிதை,
யாவையையும்…. இன்று Read the rest of this entry »

சுக வாழ்வு

வீட்டைவிட்டு எப்போ வெளிச்சென்று
வந்தபோதும்,
காலை மதியம் மாலையிலும்,
வீட்டு முன்முற்றம்
கிணற்றடியில் கால்முகம் கழுவித்
துடைத்துமீண்டு; Read the rest of this entry »

சென்று கழிந்தவை?

ஆயுள் ரேகைகள் நீண்டு வளர்ந்திட்ட
அழகுக் கை பல அன்று சிதைந்தன.
ஆயுசு நூறு என்றொரு சாத்திரம்
அளந்த மெய்களும் தானே சிதறின.
காவல் நூல்கள், தாயத்துக் கட்டிய
கவிதைகள் கூடக் காணாமற் போயின.
கோவில் கடவுளே தஞ்சம் என நம்பிக்
குனிந்த குடி(ல்)களும் கூட நீறாகின! Read the rest of this entry »

அப்பா(கா)விகள்

குண்டுகளைக் காவிக் கொடிய
சமர்க்களத்தில்
சென்று
மனித வெடிகளாகிச் சிதைந்து
அந்த இடமழித்த அநேககதை இங்குண்டு!
இந்தமுறை குண்டுகள் இல்லை
கண்காணாச் Read the rest of this entry »

நேர்த்தி

தவழ்ந்து… நடந்து… இன்று
தானாய் வேகம் எடுத்து
எவரையும் கணக்கெடாது இங்கும்
ஓடத் தொடங்குது நோய்!
தனிமைச் சிறைக்கதவு ஏன் திறந்த
தெனும் தர்க்கம்
கனவில்; Read the rest of this entry »

கடன்

யாரையும் குறைசொல்லத் தேவையில்லை!
நாமெலோரும்
யாரிலும் குறைகளைக் கண்டும் பயனில்லை!
உச்ச அழிவுற்ற உயர்நாட்டில்
எவ்வாறு
அச்சம் கொள வைத்து
மடங்கில் அடுக்குகளில்
தொற்றிற்றோ இந்தத் துயரம்…. Read the rest of this entry »

இன்றும் நாளையும்

மரணத்தின் தூதுவர்கள்
வழமைபோல் அல்லாமல்
திரிகின்றார் ஓய்வொழிச்சல் இன்றி
திசையெட்டும்!
மேலதிக நேர வேலைசெய்து
அவர் உழைக்க,
காலனும் கண்ணுறக்கம் இன்றிக்
கடன் செய …முச் Read the rest of this entry »

நன்றே நடக்கவேணும்!

காட்டுத்தீ கருக்கிற்று கனவினது காற்பங்கை!
நேற்றுவந்த நோய்த்துயரம்
நீறவைக்கும் அரைப்பங்கை!
“இயற்கைக்கு மீள்வோம் எல்லோரும் ”
எனநனவில்
தயங்கி விதையூன்றி … Read the rest of this entry »

மீட்பு

தங்குதற்கு மட்டுமல்ல வாழுதற்கும்
வீடுகள்தாம்
சங்கையான இடங்களெனச்
சகலரும் உணர்ந்தார்கள்!
வீடுகளுள் உறைந்து பல வித்தை புரிந்தார்கள்!
ஆடு மாடு கோழிகளை
அரவணைத்துக் கொண்டார்கள்!
ஓய்வை எடுத்தார்கள்! Read the rest of this entry »

இறைவரை கண்டோம் நேரில்!

 

தெய்வங்கள் தம்மை நேரில்
திசைகளில் கண்டோர் இல்லை!
தெய்வங்கள் சிலையாய் நிற்கும்;
செயற்படும் அழகைப் பார்த்து
உய்தவர் இல்லை! நஞ்சைத்
தான் உண்டு உலகைக் காத்த
செய்தியைச் சிவனில் கேட்டோம்….
செய்ததைக் கண்ட தில்லை!

Read the rest of this entry »

புதுமை ஆண்டு

புதிய தானதோர் ஆண்டு மலர்ந்தது!
புதுமை இம்முறை….யாரும் எவர்களும்
புதிதுடுத்து உயிர்த்து திருத்தலம்
போய்…அறுசுவை உண்டு சிலிர்த்திடும்
கதைகள் இல்லாது வீட்டில் இருந்துயிர்
களித்து குடும்பத்தி னோடு கதைத்துண்டு
அதிலும் இன்புறும் ஆண்டு; ‘கொரோனாவால்’
ஆடம் பரமற்றுப் பிறந்த புத்தாண்டிது! Read the rest of this entry »

சத்தியம் வாழும் வரை

கண்களில் தெரியட்டும் கனவதன் எல்லை.
கைகளில் கனியட்டும் வாழ்கையின் காய்கள்.
புண்களும் ஆறிடும் பொழுதுகள் தோன்றும்.
பூ இனம் நாளையும் பூத்திடும் பாரும்.
எண்ணில் நரர்…கணம் அழுதிடும் போதும்
இதயத் துடிப்பூமை ஆகுமா தேறும்?
வண்ணம் வெளுக்காது வரும் தினம் வானம்…
வல்லமை வீழ்ந்திடா துயிர் பெறு நீயும்! Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 86441Total reads:
  • 62823Total visitors:
  • 1Visitors currently online:
?>