வாழ்வில் தா ஒளி

உன்னடியே தஞ்சமென்று வந்து விழுந்தோம் –உந்தன்
ஒளிமுகத்தைக் கண்டு உள இருளைக் களைந்தோம்
எம் செயலில் ஏதுமில்லை என்று உணர்ந்தோம் –என்றும்
எல்லாமும் நீ பார்த்துக் கொள்வாய் என்று தெளிந்தோம்

நல்லையிலே கோவில் கொண்டு நாலு திக்கையும் –காத்து
நல்லவரம் யாவருக்கும் நல்கும் நின் கரம்
பல் பிடுங்குவாய் துயரப் பாம்புகளுக்கும் –நிதம்
பார்த்து அணைப்பாய் எமை எத் தீமை நெருங்கும்?

காலம் மாறும் போதும் நீயும் மாறவுமில்லை –ஊரில்
காட்சி மாறும்…உந்தன் ஆட்சி சோரவுமில்லை
சீலம், சக்தி, எழில், அருளும் தேயவுமில்லை –உந்தன்
தேரடியில் வீழ்ந்த யாரும் தாழ்வதுமில்லை!

நாளை எவ் இடர்கள் தீண்டும் போதும் நின்று நீ –ஞானம்
நல்கி, நீழல் நல்கி, இடர் மீது மூட்டு தீ
சூழும் சூரர் மாயை மாய்க்க வந்து வேலெறி –தேவர்
தொல்லை தீர்த்த மாதிரி எம் வாழ்வில் தா ஒளி!

இன்னுமின்னும் நூறு சந்ததிக்கும்….

சந்தன வாசமும் செந்தமிழ் வேதமும் 
தண் மணி நாதமும் தவழும்.
சங்கொலி, தேன் குழல், சந்தக் கவிஇலயம், 
சல்லாரியால் இசை மலரும்.
மந்திர கோஷமும் கற்பூர தீபமும் 
வருடவே ‘உள்ள’ நெய் உருகும்.
வள்ளி தெய்வானையும் வர எழுந் தருளுவாய் 
வழியெங்கும் தெய்வீகம் பரவும்.
விந்தைகள், அதிசயம், வெவ்வேறு அற்புதம், 
வீதியில் நித்தியம் நிகழும்
வேறிடம் தனிலில்லா ஆன்ம அதிர்வென்றும் 
மேவும்…நல்லூரடி முழுதும்.
சுந்தரக் குகன் ஒளி சூழும் இருள்சுடும் 
சூழலில் பரவசம் பெருகும் 
சொக்கி மரங்களாய் நிற்பம் யாம் வேல் முகம் 
சூரியன் போல் வரம் அருளும்.

என்னதான் துன்பங்கள் எத்தனை எப்படி 
எவ்விதம் வந்தாலும் கவலை 
ஏனுனக் கெண்ணடா ஈசனின் மைந்தனை 
இடறவைப்பான் சோகப் புயலை.
மன்னவன் வாழ்கிற மண்ணிலே கால் பதி 
மானாகும் உன் மன முதலை 
வாய் விட்டுக் கேள் வரம் நோய் பட்டுப் போய் விழும் 
வான் தொழும் உன் பெயர் புகழை!
கன்னத்தில் ஏன் கங்கை? கந்தனை நம்பிடு 
காத்தனன் அன்றெங்கள் உயிரை 
காத்திடுவான் நாளை கொற்றம் குடிகளை 
காலமும் மீட்குமெம் எழிலை.
இன்தமிழால் தொழு; மெல்லிசை பெய்திடு 
இரசிப்பானவன் உண்மை மனதை 
இன்னுமின்னும் நூறு சந்ததிக்கும் நல்லை 
இறைமகன் நல்குவான் அருளை!

வேட்டை

வாளை எடுத்து நல் வேதியர் –முன்னே 
வந்து கம்பீரங்கள் காட்டிட –திரு 
வேல்கள் பிடித்து நிரையென –பலர் 
வீறுடன் தோன்றித் தொடர்ந்திட –கொம்பு 
பேரிகை ஆர்க்க Read the rest of this entry »

தேரோட்டம்

தேரசைந்து வாற நேரம் திசைகள் வேர்த்திடும் –நம்மைத் 
தேடி ‘ஆறு முகர்’ கிளம்ப ஆன்ம அதிர்வெழும்.
ஊர் உலகம் கூடி நல்லை வீதியில் விழும் –தேரும் 
ஓட…கற்களாக எங்கள் இடர்கள் பொடிபடும்!

Read the rest of this entry »

பிழைபோக்கி அணை

அருளூட்டி அரசாளும் தேவன் –ஞான
அழகூறும் தமிழ் மண்ணின் சீலன்
பொருளோடு புகழ் கூட்டும் பாலன் –நாளும்
புதுமைகள் தரும் நல்லை வேலன்!
Read the rest of this entry »

கரையேற்றும் கரம்

திருநல்லை தனில் வேலன் கொடியாடுதே –நான்கு
திருக்கோபுரங்களிலே அருளூறுதே
வரலாறு வளமைபோல் கொடியேற்றுதே –நல்லை
வடிவேலெம் மரபுக்கு முடிசூட்டுதே!
Read the rest of this entry »

நம் விழா

எல்லை அற்ற நல்லருள் சுரப்பவா
ஈடிலாப் பெரும் அன்பு கொண்டவா
தொல்லை சூழ்ந்திடும் போத ரூபமாய்த்
தோன்றி…அன்னதின் சென்னி கொய்பவா!
செல்லம் தாறவா, செல்வம் தாறவா
செந்தமிழ்க் கக லாத காவலா
நல்லை வாழ்ந்திடும் நாயகா…உனை
நம்பி நிற்கிறோம்…உய்ய வையடா! Read the rest of this entry »

ஓரவிழிப் பார்வை ஒன்றுக்காய்….

தேரடியில் வில்வமர நிழலில் ஆறினோம் –வள்ளி
தெய்வயானை யோடு வருவாயா தேடினோம்!
ஊரடங்கி விட்ட பின்னர் ….நல்லை வாசலில் –வந்துன்
-னோடு பேசக் காத்திருந்தே வாடி…ஓடினோம்! Read the rest of this entry »

உயிர்கள் உன் விழிப் பார்வைக் கேங்குது !

கால காலமாய் வாழு கின்றவா!
காற்று மூச்சையும் ஆளுகின்றவா!
கோல மாமயில் ஏறி… எண் திசைக்
குற்றப் பாம்புகள் கொல்லுகின்றவா!
வேல் தரித்தவா! சூர…மும்மலம்
வீழ்த்தி நெஞ்செலாம் சாந்தி சேர்ப்பவா!
‘நாலரைக்’ கெழுந்தூர் மனங்களில்
ஞான மூட்டிடும்….நல்லை வேலவா! Read the rest of this entry »

தெய்வீகக் காலை

‘நாலரைக்கு’ நல்லூரின் மணியின் நாதம்
நாற்திசையைத் துயிலெழுப்பும்! சேவல் கூட
பாடும் ‘பள்ளி எழுச்சியின்’ தேன் பாடல் கேட்டே
படபடென்று எழுந்து கூவும்! கிழக்கில் மெல்ல
ஊறிவரும் ஒளி…இருளோ டூடல் செய்யும்!
உயிரை …வரும் குளிர் காற்று வருடிச் செல்லும்!
பூசையெழும் …தீபத்தால் மூலஸ் தானம்
பொன்விடிவை அயலுக்குப் பரிசாய் நல்கும்! Read the rest of this entry »

வெற்றி இரகசியம்

கிடைத்ததை வைத்து வாழத் தெரியாது
கிடைத்ததைக் கொண்டு வாழ்வை விளைக்காது
கிடைத்த நன்மையால் மாற்றம் வளர்க்காது
கிடைக்காத ஒன்று என்றோ ஒருதினம்
கிடைக்கும் கிடைக்கும் என்று நிதம் காத்துக்
கிடந்து…வாழ்க்கையை முற்றாய்த் தொலைத்தெதும்
கிடைத்திடாமலே வாழ்வை முடிக்கிறார்!
கிடைத்ததை வைத்து வாழப் பழகிடார்! Read the rest of this entry »

ஆதிக்கம்

என் முகத்தோ டாழ முடியாது எந்தனுக்கு!
என் விருப்பில் வாழ
இடமில்லை எந்தனுக்கு!
என் பாஷை பேச,
என் உணவை உண்ண,
என்னுடை உடுக்க,
என் இயல்பில் நடக்க,
என் கவியைப் பாட, Read the rest of this entry »

சொர்க்கம்

சொர்க்கம் எங்கெனத் தேடி எண் திக்கெலாம்
சுற்றி வந்தாலும் காணக் கிடைக்குமா?
சொர்க்கம் என்பதைக் கற்பனை பண்ணியே
சுழன் றடித்தாலும் சேர்ந்திடக் கூடுமா?
சொர்க்கம் என்பது சௌந்தர்ய லோகம்தான்!
தொட்டுப் பிடிக்க இயலாத தூரம் தான்!
சொர்க்கம் தேடி ..நம் காலடி மண்ணதன்
சுகங்களைத் துய்க்கா திருத்தல் துயரந்தான்! Read the rest of this entry »

அமைதியின் குறியீடு

காலடி பதிக்கக் கனவல்ல நனவென்று
காற்றின் குளிர்ச்சி 
குளிர்ச்சாரல் தூவிநின்ற 
வேளை …’அமைதி ஞாபகார்த்தப் பூங்காவின்’
வாசலில் எனைக்கிள்ளிப் பாரத்துச்
சிலிர்த்த படி 
Read the rest of this entry »

வீடு

காதலின் கீதங்கள் காற்றினில் என்றுமே
காவியம் பாடிட வேண்டும்.
கருணையும் அன்பதும் கட்டிப் பிடித்தெங்கள்
கன்னத்தில் கொஞ்சவும் வேண்டும்.
வாழ்கின்ற காலங்கள் வரையறை கொண்டவை
வாழ்க்கை வரம்; அது மீண்டும் Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 69276Total reads:
  • 50905Total visitors:
  • 1Visitors currently online:
?>