அஞ்சுதல் அஞ்சாமை பேதமை!

ஏனின்னும் நாங்கள் எதிலும் அலட்சியமாய்,
ஏனின்னும் நாங்கள்
எதிலும் அசட்டையாய்,
ஏனின்னும் நாங்கள் எதையும் புரியாது,
ஏனின்னும் நாங்கள் எதற்கும் பயப்படாது,
அஞ்சுதல் அஞ்சாமை பேதமை
என் றறியாது,
கெஞ்சி…’விளங்கியவர்’ கேட்க
செவிகொடாது,
யாரோடு பொருதுகிறோம்?
உயிரை இழக் காதிருக்க
யாது வழி என்றுரைக்கும் யதார்த்தத்தை
‘உசார் மடையர்’
போல்…. தூக்கிக் கடாசிவிட்டு
வழமையினைப் போலெல்லோ
நாம் நினைத்த வாறு நடந்து தொலைக்கின்றோம்!
என்ன நமைச்சூழ
இருக்குதெனத் தெளிந்தோமா?
இன்றையபோர் எது என்று ணர்ந்தோமா?
நம் கண்முன்
குண்டு தெரிகிறதா?
கோல்சர் தெரிகிறதா?
‘அந்த உடை’ துப்பாக்கி அது அவர் இவரென்று
ஏதும் புரிகிறதா?
ஹெலி, செல், பீரங்கி,
வானூர்தி கிபிர் அருகில் வருகிறதா?
இப்பக்கம்
ஆபத்து என அகன்று,
அவசரமாய்க் குழி புகுந்து,
ஏதுமொரு வேட்டயலில் கேட்க
நொந்திடம்பெயர்ந்து,
ஆம் ஊரை விட்டே அகன்று,
எமைப் பாதுகாக்கும்
போர்க்களமா நீளுதின்று?
கட்புலனுக் கெட்டாத
நோய்க்கிருமி;
கண்டங்கள் தாண்டி நரர் காவி வந்த
பேய்க்கிருமி;
யாரினிலும் பேய் தொற்றல் போல் தொற்றி
யாரில் பரவுமென்று
யாம் அறியா மாக்கிருமி
ஏதும் பொருள் உலோகம் தனில் இருந்து
அதைத்தொட்டால்,
காவுவோர் கை கால் பட்டால்,
அவர் எச்சில் இருமல் தும்மல்
ஓர் துளி தெறித்தால்,
ஒருவருக்கும் தெரியாமல்
தொற்றி தொற்றியோரைத் தொட்ட
மற்றவரில் தொற்றிப்
பற்றும் பழி வினைபோல்,
பாவ விதிப் பயன்போல்,
சற்றும் ஈ விரக்கமற்று
சாகடிக்கும் சாக்கிருமி;
தூர திருஷ்டி, ஞானம், அறிவு,
மந்திரம், மருந்து,
ஏதேனும் தந்திரம், சுகமளித்தல்,
தீட்சைகளால்
வீழ்த்த முடியாத விஸ்வரூப
தீ நுண்மி;
தொற்றிச் சிலநாளின் பின்தான்
அறிகுறிகள்
முற்றி நெருங்கியோரை
முடிக்கும் லோகப் பொது எதிரி;
எங்கும் வதந்திபோல் பரவ
அதைப்பற்றி
சிந்திக்கும் ஆற்றலின்றி…,
தெளிந்தோர்கள் மீள மீள
“மூன்றடியைப் பேணுங்கள்;
முகக்கவசம் அணியுங்கள்;
சேர்ந்தொன்றாய்க் கூடாதீர்;
சும்மா திரியாதீர்;
வீட்டில் இருங்களென்றால்;
வில்லங்கமாய் மீறி…,
காப்பு முறைகளிலே கவனமின்றி…,
எமை அணுகும்
ஆபத்தின் ஆழம் அகல நீளம் புரியாதா
நாமின்னும் உள்ளோம்?
நாம் பேரழிவை ..மீண்டும்
வாசலிலே ‘கும்பம் வைத் தழைப்பதற்கா’
முயல்கின்றோம்?

(தீநுண்மி –வைரஸ் )

25.03.2020

உலகு உணர்ந்ததெதை?

விண்ணிலும் மண்ணிலும் விரிந்த கடல்களிலும்
நின்ற கபாட நெடுங் கதவம்
எல்லாமும்
ஒவ்வொன்றாய் மூடப் பட
முகத்தைத் தத்தமது
ஒவ்வொரு எல்லைகளின் உள்ளும்
வளை எலிகள்
போல் ஒளித்துப் பதுங்கி
ஒடுங்கினர் பொதுசனங்கள்!
எள் விழ இடமற்று இருந்து;
வண்ண விளக்குகளால்
கொள்ளை அழகுடுத்து; குளிர்ந்த
சாலை இடுக்கெல்லாம்
தொற்றிற்றுக் கிருமி என்ற
யதார்த்தம் இன்றே
சற்றுப் புரிய ….சாவு நிதம் அறுநூறு
எழுநூறு என்றொவ்வோர் திசையும்
விழுகிறது!
அழகும், கலை வெறியும், ஆடம்பரமும்
ஆளும்
சொர்க்க புரிகள்
இப்படி நரகமான
மர்மத்தை யார்தான் மனதில்
முன் நினைத்திருந்தார்?
இப்படியோர் துயர இறுதி மரண நொடி
எப்போதும் யார்க்கும்
இனி வாய்க்கக் கூடாது
என்கின்ற வேண்டுதல்கள்
எழுகிறது எண் திசையும்!
துன்பத் தனிமையிலே…..
துணையற் றிறந்தவரைக்
கண்கொண்டு பாராது; கவசமிட்ட பேழைகளை
காற்றுப் புகாதடைத்து;
காத தூரத்திலே நின்று;
பார்த்ததுமே அஞ்சலித்துப் பிரார்த்திக்க
நேரமற்று;
புதைக்க இடமுமற்று;
வேண்டாப் பொருட்கள்… ஆக
விதி சபித்ததேன் என்று
விளங்கவில்லை எங்களுக்கு!
வளர்ச்சியின் எல்லையிலே …வளங்களை
மிதமிஞ்சி
அளைந்து அனுபவித்து,
ஆரோக்யம் தனிலுயர்ந்து,
எல்லாச் சுகங்களையும் இடையறாது பெற்று,
“வாழ்வின்
எல்லைகண்டோம்” என்று இறுமார்ந்தோர்….
இன்றைக்கு
கையா லாகாமல் கண்ணீர் உகுக்கின்ற
மெய் நிலைமை வந்ததில்….
எதை உணர்ந்த திவ் உலகு?

29.03.2020

அவையா இவை?

எங்கே இதுவரை இருந்து
திடீரென்று
எங்கும் பரவி இறக்கவைத்த திக் கிருமி?
இன்றா இது தோன்றிற்று?
‘என்றைக்கோ தோன்றி…ஓர்
சின்னஞ் சிறுசீசாச் சிறைப்பட்டு
அதுதிறக்கப் Read the rest of this entry »

என்றுமே தோன்றியிரா இடர், துயரம் !

தொட்டு ஸ்பரிசித்து சுகமளித்து தீட்சைதந்து
முட்டறுத்து மோட்சம் அருளும்
முறை கதை போய்
தொட்டாலே…’மோட்சம்’ தொடும் அச்சம் சூழ்ந்து
சற்று Read the rest of this entry »

உலகை உணர்!

தனித்திருத்தல் தவத்தின் முதற் படியில் ஒன்றாம்!
தனித்திருத்தல் பெரும் யோகம்! ஞானம் காண
தனித்திருத்தல் மார்க்கம்! இன்று தொற்று நோயில்
“தப்ப இது ஒரே வழி” விஞ்ஞானம் ஏற்கும்!
தனித்திருத்தல், தனிமைப் படுத்திடுதல், ஊரை
சமூகத்தை, குடும்பத்தை, நாட்டை, வீட்டை,
தனிப்படுத்தி உயிர் காப்போம். தேவை என்றால்
தரணியையும் தனிப்படுத்தி உய்யப் பார்ப்போம்! Read the rest of this entry »

முகமூடி வாழ்வு

அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியுமென்பார்
அகத்தினது ஐய அச்சம்
முகத்தில் முகமூடி
அணியவைத்த தின்று!
ஆம் உயிர்க்கு ஊறுவரும்
கணத்தில்…முகஅழகு Read the rest of this entry »

அச்சம் ஆளும் நாட்கள்

எப்படித்தான் இந்தத் துன்பம் எங்களையும் சூழ்ந்தது?
ஏழு கடல் தாண்டி இன்றெம் ஊரும் தீப்பிடிக்குது.
இப்ப எட்டுத் திக்கும் இந்த நோயில் வெந்து சாகுது,
எம்மூர் வெப்பம் எம்மைக் காக்கும் என்றம்; ஏன் பிழைக்குது? Read the rest of this entry »

கலியின் கோலம்

சகுனிகளே அதிகமாக வாழும் காலம்.
தருமமொடு சத்தியத்தைத் தனியே நம்பி
அகம் புறத்தில் தருமர்களாய் வாழ்ந்தால் மட்டும்
ஆகாது; முள்ளை முள்ளாலே கொய்யும்
வகையினிலே….புறத்தோற்றத் தருமர் கூட
மனதினுள்ளே சகுனிகளாய் மாற வேண்டும்!
மிகப்பெரிய வாழ்க்கைப்போர் நடக்கும் இந்த
மேதினியின் தீயைத் தீயால் அணைக்க வேண்டும்! Read the rest of this entry »

காதல் வெல்ல

காதல் எனும் மாயை –வந்து
கண்ணை மறைத்தாலும்–அட
சாதலைக் காட்டியேனும் –அதைச்
சாதிக்க நின்றாலும் –உயிர்ப்
பாதி என புகழ்ந்து –உடற்
பாடம் பயின்றாலும் –வரும்
மோதல் சில தினத்தில் –மோகம்
முப்பது நாள் ஆகும்! Read the rest of this entry »

இயற்கையோடு இணங்கு

காற்று பூக்களின் தேனைக் குடிக்குது.
கடல் அலை தொடு வானைச் சுவைக்குது.
ஊற்று நீர் மண்ணோ டூடிக் கலக்குது.
ஒளி இருளினைத் தின்று செமிக்குது.
சோற்றுக் காகவே சேற்றில் இறங்கையில்
சொறி சிரங்கு வந்தாலும் கால் பூக்குது.
தோற்று அழியாது பூமி…மனிதர் செய்
துன்பம் பொறுத்தும் தொடர்ந்து அருளுது. Read the rest of this entry »

பழி

ஆழ்ந்து உறங்கும் கிராமத்தை
அயல் வெள்ளம்
பாய்ந்து அடித்துப் பலிவாங்கிச் செல்வதுபோல்,
சாவென்னும் பாம்பு கெளவியே
இழுத்தோட Read the rest of this entry »

யதார்த்தம்

எத்தனை எத்தனை தத்துவம் கண்டனர்!
எத்தனை சத்திய வேதம் பயின்றனர்!
எத்தனை நீதிநூல் கற்றுத் தெளிந்தனர்?
எத்தனை மார்க்க உபதேசம் பெற்றனர்?
முத்தி வழி, வகை, மூலம், உணர்ந்தனர்.
மூத்த பலர் சொல் அனுபவம் தேர்ந்தனர். Read the rest of this entry »

சு’தந்திரம்’

உப்பிட்டவர் களை உள்ளளவும் நினைக்கத்
துப்பற்றுக் கடைகளிலே
தொங்கிடுது கருவாடு!
உப்பிடுதல் உயிர்க்கு …வாழ்வு;
உடல் அழுகா திருப்பதற்கு
உப்பிடுதல் வேறு; Read the rest of this entry »

உறவு

மரம் நிமிர்ந்தே நிற்கிறது.
வந்து வந்து பலநூறு
பறவைகள் அமர்கிறது.
பறந்து பல திரும்பிடுது.
மரத்துக்குக் கவலையில்லை.
வந்துபோகும் பறவைகளால் Read the rest of this entry »

நிலா விருட்சம்

அமாவாசை வயலில்
அடுத்த தினங்களினில்
பிறைச் செடி முளைக்கும்!
பின் அது நிதம் வளர்ந்து
முழு நிலா விருட்சமாகும்!
அதன் ஒளி விழுதுகள் Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 82494Total reads:
  • 60635Total visitors:
  • 0Visitors currently online:
?>