சரிதம்

வாழும் வகையறியோம் –எங்கள்
வாழ்வினுக்கு வரம்பேதறியோம்.
வாழ்வில் வளம் பெருக்கும் –வழி
வாசல் எவையென யாம் புரியோம்.
ஆளும் முறைதெரியோம் –அர
சாட்சியின் நுட்பங்கள் யாதுணரோம்.
ஆயினும் வாயின் வீச்சால் –இந்த
அண்ட சராசரம் போய் வருவோம்.

யாவும் அறிந்தவர்போல் –எல்லாம்
யாமே தெளிந்து உணர்ந்தவர் போல்.
யாவும் வளர்ப்பவர் போல் –வையம்
யாசகம் எம்மையே கேட்பதுபோல்
வேசங்கள் போடுகிறோம் –பண்டை
விருதுகள் காட்டி எம் மேன்மை என்போம்.
ஏதும் நம் நாளில் செய்யோம் –பிறர்
எல்லோரையும் நொட்டை சொல்லுகிறோம்.

ஏதும் பொறுப்புணர்வு –எங்கள்
எண்ணத்தில் பூத்து எழும் கனவு
யாதுமோர் அர்ப்பணிப்பு –நாங்கள்
யாரும் வென்றுய்யச் செயும் நனவு
சோதனை தாங்குதற்கு –துணைத்
தோள் தரும் காலத்தின் நற் தொடர்பு
போதை இலா உயர்வு –இவை
போற்றி நடக்கலை நம் மனது!

எங்கள் கடமைகளை –நங்கள்
என்றும் மறந்ததே எம் கொடுமை.
எங்கள் உரிமைகளை –நாங்கள்
இரந்துதான் கேட்பது நம் மடமை.
எங்கள் மரபுகளை –நாங்கள்
ஈட்டுக்கு வைத்ததே எம் புலமை .
எங்கள் செழும் வாழ்வை –மீட்க
என்னதான் செய்தோமடா புதுமை?

யாரைப் பிரதிபண்ணி –நாங்கள்
வாகைகள் சூடலாம் என்று எண்ணி
யாரெவர் காலிடறி –நாங்கள்
யாவாரம் பார்க்கலாம் என்று தேடி
யாது குறுக்கு வழி –நாடி
யமனையும் பேய்க்காட்டி ஆழ ஏங்கி
யாசகர் ஆகிவிட்டோம் –வாழ
யாரைப் பணியலாம் என்று வாடி !

வேரில் படைப்புழுவாம் –எங்கள்
விழுதை அறுக்கும் சில பிளவாம்.
ஊரில் பல குழுவாம் –எங்கள்
உயிலை எழுதும் கரம் எதுவாம் ?
நீரைப் பகிர்ந்தருந்தக் –கூட
நிற்காதோர்…பக்கத்து வேலிகளுள்
தீர்ப்போமா நம் பிணக்கை?–என்று
சீர்செய்வோம் இம்மண்ணின் ஐந்தொகையை?

கவிப்பணி

கவிதையோ ஒரு சுட்ட ரவையென,
கவிதையோ ஒரு அக்கினிக் குஞ்சென,
கவிதையோ ஒரு நல்ல விதையென,
கவிதையோ ஒரு வீரிய விந்தென,
கவிதையோ துளி அமிலம் விசமென
கவிதையோ மனதில் விழும் சொல்லென
புவியில் நேரடியாய் எம் மாற்றமும்
புரிவதில்லை; தாக்கம் புரிவதும் இல்லை!

கவிதையோ ஒரு சேதியைச் சொல்லிடும்.
கவிதையோ ஒரு நீதியைச் செப்பிடும்.
கவிதையோ ஒரு காட்சியைக் காட்டிடும்.
கவிதையோ புது விம்பமும் தீட்டிடும்.
கவிதையோ மனப் படிமத்தை முன் வைக்கும்.
கவிதை வரைபடம் ஒன்றை உள் தீட்டிடும்.
கவிதை புதுத்திசை போக வழி சொல்லும்.
கவிதை புரட்சித்தீ மூளவே நெய் விடும்.

கவிதையின் பணி உலகினை மாற்றலாய்க்
கருதல் அபத்தம்; அது நல் நிமித்தங்கள்,
அவைகளுக்கான ஆய்த்த சமிச்சை கள்,
அசைவியக்கத்துக்கான அழுத்தங்கள்,
அவலம் போக்க அருளல், இவை நல்குமாம்!
அதனை இரசிப்போர்…அதன் வாசகர் களே
புவியை மாற்ற, புதுமை கொண்டரக் கவிப்
பொருளும் சொல்வழி பொங்கிட வேணுமாம்!

முகம்

முகத்துடனே வந்தாய் என் முன் என்று
தான் இருந்தேன்!
முகமூடி அது என்று
முடிவில் தான் கண்டுகொண்டேன்!
முகமூ டியே முகமாய் மூட, Read the rest of this entry »

நடு நிலை

எனது சொந்த விருப்பு வெறுப்புக்காய்,
எனது நட்டம்
இலாபம் இவற்றுக்காய்,
என்னுடைய நன்மைக்காய்,
என் தப்பிப் பிழைப்புக்காய், Read the rest of this entry »

தூர்

இரவுதனைத் தூர் வாரி
எங்கே தான் கொட்டிற்றோ ….
வருமிந்தப் பகற்பொழுது?
மாலை வாடப்… பகல் தன்னை
தூர்வாரி எங்கேதான் கொட்டிடுமோ
துயர் இரவு? Read the rest of this entry »

மீண்டெழுவாய்

கண்களில் நீர்த்துளி கண்டு துடைத்துக்
கசிந்து உருகுகிறேன். –உந்தன்
கால் கையில் காய்ந்து உறைந்த குருதியை
கழுவி அகற்றுகிறேன். –உடற்
புண்களின் சீழினை ஒற்றிப் புதுத்துணி
போட்டு மருந்திடுவேன். –சிறு Read the rest of this entry »

நதிகளின் கனவுகள்

கடலுக்குப் புரியாது நதிகளது கனவுகள்!
கடல் தேடிப் பாய்ந்து ,
களைத்து வந்து ஆர்ப்பரித்து,
கடலோடு சங்கமித்துக், களித்து,
இரண்டறவே Read the rest of this entry »

சிறப்பு

பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்
பரந்த பெருங் கடலை ….
பார்க்க விரிந்து கடலளவாய் ஆச்சு மனம்!
நீந்தத் தொடங்கினேன்
நெடிய அலைகடலை…. Read the rest of this entry »

‘படைப்புழு’ புழுத்து….

எங்கிருந்து வந்தன இந்தப் படைப்புழுக்கள்?
இங்கிருந்தே போனவையோ?
இங்கு நேற்று அழித்தவையோ?
தங்கள் உருமாற்றி தங்கள் குணம் மாற்றி
தங்கள் தடம்மாற்றி Read the rest of this entry »

நோக்கு

மீன்களின் கண்களுக்கு விளங்கும்
கடல் நீளம்.
ஆந்தையின் கண்கள் அறியும்
இரவின் ஆழம்.
சீயத்தின் கண்களுக்குப் புரியும்
வனத்தின் எல்லை. Read the rest of this entry »

கவிஞனும் சிவனே !

கடலாழ மான கவிதைகள் பாடி
ககனத்தை அளப்பானாம் கவிஞன் .
கனவுக்குள் நீந்தி நனவுக்குள் நோண்டி
கவின் நூறு காண்பானாம் கலைஞன். Read the rest of this entry »

ஓயாத வாழ்க்கை!

ஓயாது அலையடிக்கும் உலராத கடல்,
நித்தம்
ஓயாது கோலமிடும்
ஒய்யார முகிலினங்கள்,
ஓயா இயற்கையின் உயிர்மூச்சாய் காற்று,
அதன் Read the rest of this entry »

பொங்க வேண்டும்

தெருவெலாம் பொங்க வேண்டும்.
திசையெல்லாம் பொங்க வேண்டும்.
தரிசுகள் திருத்திப் …பஞ்சம்
தரித்திரம் பசியும் சாகும்
வரை..நிதம் பொங்க வேண்டும். Read the rest of this entry »

தெம்பூட்டு எம்மைத் திருத்து

கல்லாத பேரும் கவிபாட வைக்கும்
கலைஞானம் தந்த தமிழே!
கண்முன் சுரந்து கருணை புரிந்து
கடமை உணர்த்தும் பொருளே!
செல்லாத காசு இலை நாங்கள் என்று
சீர், சொத்து நல்கும் திருவே! Read the rest of this entry »

நாடு

மாறுபட்ட மனம் கொண்ட
பல கூட்டம் குழு வகையும் ,
வேரறுத்து முதுகினிலே குத்தி
வெளியினிலே
பாசம் பொழியும் உட் பகையும் ,
ஆள்வோனை Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 59716Total reads:
  • 44886Total visitors:
  • 0Visitors currently online:
?>