வெற்றி இரகசியம்

கிடைத்ததை வைத்து வாழத் தெரியாது
கிடைத்ததைக் கொண்டு வாழ்வை விளைக்காது
கிடைத்த நன்மையால் மாற்றம் வளர்க்காது
கிடைக்காத ஒன்று என்றோ ஒருதினம்
கிடைக்கும் கிடைக்கும் என்று நிதம் காத்துக்
கிடந்து…வாழ்க்கையை முற்றாய்த் தொலைத்தெதும்
கிடைத்திடாமலே வாழ்வை முடிக்கிறார்!
கிடைத்ததை வைத்து வாழப் பழகிடார்!

கிடைக்கும் இலவச மாக எதுவுந்தான்
கிடைக்கும் என்றெதிர் பார்த்து…நிவாரணம்
கிடைக்க வாழ்ந்தபோர் நாள்போல் தொடர்ந்து தாம்
கிளைகளோடு சும்மா இருந்து…தன்
உடலுழைப்பை மறந்து….முயலாமல்
உடனடி இலாபம் தேடத் தவித்தெதும்
திடமொடு செய்யா தலைந்து….கிடைக்குமாம்
திருவெலாம் என நிற்போர்க் கெது வாழ்வு?

போது மென்ற மனது பொன் செய்திடும்
பூரண மருந்தென்று புரிவதும்,
ஏது கிடைக்குதோ அதை வைத்துச் செம்மையாய்
இருக்கப் பழகலும், அதைக் கொண்டுயர்ந்திடத்
தோது ஆன துறையில் முயல்வதும்,
தொலைக்காது நிகழ் காலத்தை வாழ்வதும்,
போதை, கற்பனை விட்டு யதார்த்தத்தைப்
புரிவதும் கூட வெற்றி இரகசியம்!

ஆதிக்கம்

என் முகத்தோ டாழ முடியாது எந்தனுக்கு!
என் விருப்பில் வாழ
இடமில்லை எந்தனுக்கு!
என் பாஷை பேச,
என் உணவை உண்ண,
என்னுடை உடுக்க,
என் இயல்பில் நடக்க,
என் கவியைப் பாட,
என்னிசை இசைக்க,
என் ஆசை சொல்ல,
என் மிடியைப் பேச,
என் வழியில் செல்ல இயலாது எந்தனுக்கு!
என் விருப்பில் என் இயல்பில்
என் பாட்டில் நான் இருந்தால்…
என்னை இழிவு செய்வீர்!
ஏதுமொரு வரம் கேட்டால்
உங்களைப் போல் மாறின்
உடனே தருவமென்றீர்!
உங்களைச் சரண் புகுந்தால்…
உம்மைப் பின் பற்றிநின்றால்…
உங்கள் வழி வந்தால்…
உங்களைப் போலே வாழ்ந்தால்…
உங்களைப்போல் வார்த்தைகளை உச்சரித்தால்….
கத்தி முள்ளால்
உங்களைப்போல் உண்டால்…
உம்போல் உடை புனைந்தால்…
உம்போல் நடந்தால்…
உம்போல் நடித்தால்…
உம்கவியைப் புகழ்ந்தால்….
உம் பாட்டைப் பாடிவிட்டால்…
உங்கள் உளத்துக்கு ஏற்ப
நடந்து வந்தால்
உங்களைப்போல் எந்தனையும்
உலகில் உயர்த்தி வைப்பீர்!
இல்லையெனில் எப்படியும் என்னை
இழிவுசெய்து
தொல்லை கொடுத்து நானே
துறவுபூண வைத்திடுவீர்!
ஆனால் அதற்கெல்லாம் யான் அசையேன்!
என் இயல்பில்
வாழ்வேன்!
உங்களையும் தாண்டிப் பெருங் காலம்
வாழவைக்கும்!
நம்பி என்வழியில் நடக்கின்றேன்!

சொர்க்கம்

சொர்க்கம் எங்கெனத் தேடி எண் திக்கெலாம்
சுற்றி வந்தாலும் காணக் கிடைக்குமா?
சொர்க்கம் என்பதைக் கற்பனை பண்ணியே
சுழன் றடித்தாலும் சேர்ந்திடக் கூடுமா?
சொர்க்கம் என்பது சௌந்தர்ய லோகம்தான்!
தொட்டுப் பிடிக்க இயலாத தூரம் தான்!
சொர்க்கம் தேடி ..நம் காலடி மண்ணதன்
சுகங்களைத் துய்க்கா திருத்தல் துயரந்தான்! Read the rest of this entry »

அமைதியின் குறியீடு

காலடி பதிக்கக் கனவல்ல நனவென்று
காற்றின் குளிர்ச்சி 
குளிர்ச்சாரல் தூவிநின்ற 
வேளை …’அமைதி ஞாபகார்த்தப் பூங்காவின்’
வாசலில் எனைக்கிள்ளிப் பாரத்துச்
சிலிர்த்த படி 
Read the rest of this entry »

வீடு

காதலின் கீதங்கள் காற்றினில் என்றுமே
காவியம் பாடிட வேண்டும்.
கருணையும் அன்பதும் கட்டிப் பிடித்தெங்கள்
கன்னத்தில் கொஞ்சவும் வேண்டும்.
வாழ்கின்ற காலங்கள் வரையறை கொண்டவை
வாழ்க்கை வரம்; அது மீண்டும் Read the rest of this entry »

பசி

சிங்கங்கள் மீண்டும் சிலிர்த்தெழுந்து
கர்ச்சித்து
தங்கி…இதுவரையும்
அமைதி தவம் செய்த
குகைவிட்டுக் கோபமுடன்
குமுறி வெளிவந்து Read the rest of this entry »

வரம்

“என்ன வரம் வேண்டும்”
என்றிறைவன் கனவில் வந்தான்!
என்ன வரம் கேட்கலாம் என்று
மிகக் குழம்பி
என்ன பெரிதாகத் தரப்போறான்
எனத் தயங்கி Read the rest of this entry »

தர்மம்

தருமர் மட்டுமா உலகில் இருக்கிறார்?
சகுனி களாகவே அநேகர் திரிகிறார்!
தருமர் …தருமம் நீதி என நிற்க
சகுனிகள் சூழ்ச்சி செய்தே ஜெயிக்கிறார்!
தருமர் மட்டுமே வாழும் உலகுக்கு
தருமம் சரி; ஆனால் சகுனிகளே மிகப்
பெருமளவில் புழங்கும் உலகினில்
பிழைக்க சூழ்ச்சியும் கற்பதே நல் வழி! Read the rest of this entry »

கோடை

ஆறென்னும் பாம்பு அசைந்து நெளிந்தோடித்
தூரக் கடற்புற்றில்
தொலைந்த கடும் கோடை!
பாம்பின் தடம் மட்டும் பார்க்கக் கிடக்குதின்று!
பாம்பின் உரிந்து காய்ந்த Read the rest of this entry »

பகைமையை வீழ்த்தல்

பகைமை என்பது பகைமையால் தீர்ந்ததாய்
பாரில் சம்பவம் சரிதம் எதுமில்லை.
பகையை மேலும் பகைத்து வளர்ப்பதால்
பாவம் பழி மிகும்; யாரும் உணரலை!
பகையுணர்வு சிறு பொறி யாகவே
பதுங்கினும்…ஐயம் கோபமாம் காற்றுகள்
புகையை மூட்டி எரித்துப் பொசுக்குமாம்!
போரைத் தூண்டுமாம், சாவைப் படைக்குமாம்! Read the rest of this entry »

தட்டுப் பாடு

எப்போ வரும் போகும்?
என்று தோன்றும் மறையும்?
எப்போ உறங்கும்?
எப்போ விழித்தெழும்பும்?
என்று எவரறிவார்?
போர்நாளில் திடீரென்று
மண்ணெண்ணை, பெற்றோல், சவர்க்காரம், Read the rest of this entry »

புன்னகைக் கேங்குதே மண்ணும்

சரித்திரம் சென்று சாம்பலாய் அன்று
தாண்டு கரைந்தது கடலில்.
தலைமுறை ஒன்று தலை, விலை தந்து
தவறிற்று வாய்க்காலின் கரையில்.
பெரும்துயர் நனவு பிய்த்த…எம் கனவு
பேச வார்த்தை அற்ற நிலையில்
பிணி நிதம் சூழ பிளவுகள் கூட
பிழைக்குமா தப்பி இன் றுலகில்? Read the rest of this entry »

மனிதனாய் வாழ்தல்

மண்ணிலே மாணிக்க மாமலை போல நீ
மாண்புகள் காணலாம் மனிதா
வானமும் வையமும் வாழ்த்திட…வானவர்
மாலையும் சூடலாம் மனிதா
எண்ணிய யாவையும் எய்திடும் மேன் நிலை
எட்டலாம் நீயடா…மனிதா
என்றாலும் மனிதனாய் என்று நீ வாழ்கிறாய்
என்பதே வென்றிடும் மனிதா! Read the rest of this entry »

இரவின் பிடியில்

கருமை நிறவானாம்
தீப்பெட்டிச் சுவரின்
மருந்தில்…விண் கற்கள்
தீக்குச்சிகளாய் வழுக்கி
உரச…அவை எரிந்து ஒளிகொடுத்துச்
சாம்பலாகும் Read the rest of this entry »

புதுக்கவி

“ஆடத் தெரியாதோன்…..
மேடை சரி யில்லை”யென்ற
வேடிக்கை தாண்டி
விவகாரமாய் நின்ற
ஆடத் தெரியாதோன்…. Read the rest of this entry »

கவியரங்கக் கவிதைகள்
பெரியோர்கள் போற்றுதும்..
எனது புதிய பதிவுகள்
ஒலிப் “பதிவு”
ஒளிப்பதிவு



வெளியீடுகள்

முகப்புத்தகத்தில் தொடர
வருகைதந்தோர்
  • 67494Total reads:
  • 49674Total visitors:
  • 0Visitors currently online:
?>